Ogrody francuskie
Symetria i linie proste to podstawy ogrodu francuskiego. Najważniejszym przedstawicielem sztuki ogrodowej we Francji był Andre Le Notre, architekt ogrodowy Wersalu. Ogród francuski zaprojektowany jest tak, że stojąc na schodach pałacu - widzimy, aż po horyzont linię prostą - główną aleję ogrodu, zaś teren po prawej i lewej stronie alei SA idealnie symetryczne. Koncepcją było, iż właśnie z tego miejsca mamy go w całości objąć wzrokiem. Symetrycznie rozłożone były także rzeźby czy ławki. Krzewy były idealnie równo przycięte, nie pozwalano na choćby cień naturalności. Ogrody otoczone były murami, a później rowami, - aby nie tworzyć tak wyraźnej granicy, ale to i tak nie dało pożądanego rezultatu - granica nadal pozostała. Trudno, aby jej nie było, skoro za idealnie zgeometryzowaną formą ogrodu francuskiego zaczynał się teren całkowicie naturalny. Oczywiście wzory i kształty, utworzone przez zieleń są piękne i zapierają dech w piersiach, ale po krótkim czasie nużą. Dlatego ten styl w architekturze ogrodowej trwał stosunkowo krótko, przybierając naturalną formę ogrodów angielskich.
Ogrody Wojciecha .